Ο δειλός
(ένα ποίημα του Μαγιακόφσκι που ταιριάζει στη μέρα)
Προσεκτικά μαύροι και ξανθοί,
κρύβοντας τη ματιά τους,
κρύβοντας τα γούστα τους,
όλο στο πλάι, στον ίσκιο, παράμερα, κυκλοφορούν οι δειλοί
στη δοξασμένη από ήρωες χώρα.
κρύβοντας τη ματιά τους,
κρύβοντας τα γούστα τους,
όλο στο πλάι, στον ίσκιο, παράμερα, κυκλοφορούν οι δειλοί
στη δοξασμένη από ήρωες χώρα.
Κάθε διευθυντής για το δειλό, είναι κανόνι.
Ακόμα κι εμπρός σε πρόσωπα συγγενικά του,
τα ματάκια ο δειλός χαμηλώνει
και τρυπώνει στο γιακά του.
Κολλάει στα χαρτάκια το μάτι,
με των ποδιών σφιγμένους τους διαβήτες:
«Να μπορούσα να καταχωνιαστώ πίσω από τη διαταγή…
να μπορούσα να κρυφτώ πίσω από την εντολή…»
Δεν μπορείς να καταλάβεις,
